Metody pracy

Konsultacja psychologiczna
– składa się z jednego lub kilku spotkań i zwykle jest wstępem przed rozpoczęciem stosownych działań terapeutycznych. Służy zdiagnozowaniu problemu osoby oczekującej pomocy, tak aby dopasować najodpowiedniejszą metodę pracy terapeutycznej w zależności od zgłoszonego problemu.

Interwencja kryzysowa
– jej celem jest udzielenie dużego wsparcia emocjonalnego, a także poradnictwo i pomoc, mające służyć jak najskuteczniejszemu zwalczeniu problemu, który doprowadził do kryzysu. Oczekiwanym celem końcowym podjętych działań jest przywrócenie pełnej równowagi psychicznej. W Interwencji kryzysowej wykorzystuje się elementy psychoterapii krótkoterminowej.

Psychoterapia indywidualna krótkoterminowa
– koncentruje się na rozwiązaniu konkretnego problemu i zwykle trwa od kilku do kilkunastu spotkań.

Psychoterapia indywidualna długoterminowa
– koncentruje się na jak najpełniejszym poznaniu siebie i swoich możliwości, doprowadzając do rozwoju osobistego i zwykle trwa od kilku do kilkunastu miesięcy, w zależności od głębokości problemu.

Psychoterapia grupowa
– koncentruje się na prowokowaniu oczekiwanych zmian u osób biorących udział w terapii w małych grupach, poprzez oddziaływania psychospołeczne.

Grupy wsparcia
– koncentrują się na udzielaniu sobie wzajemnej pomocy przez uczestników grupy, których zwykle łączy podobna trudność lub kryzys życiowy.

Grupy samorozwoju
– służą poszukiwaniu możliwości rozwijania własnego potencjału i talentów, w zgodzie ze sobą i w wewnętrznej spójności. Pozwalają również pełniej odkryć kim chce się być i jak osiągnąć zamierzone cele.

W swojej pracy z klientem wykorzystuję elementy różnych podejść terapeutycznych, gdyż każde z nich różni się stopniem skuteczności w leczeniu zaburzeń, czy też rozwiązywaniu problemów i kryzysów, np.:

  • terapię psychodynamiczną najczęściej stosuje się w przypadku zaburzeń osobowości i nerwicowych (lękowych), a także w depresji;
  • terapię poznawczo-behawioralną najczęściej stosuje się w leczeniu nerwic, depresji, zaburzeń osobowości, zaburzeń psychosomatycznych, w rozwiązywaniu kryzysów, a także w radzeniu sobie z trudnościami w kontaktach interpersonalnych;
  • terapię humanistyczną (egzystencjalną) stosuje się nie tyle w celu powrotu do zdrowia psychicznego, czy też uzyskania równowagi psychicznej, jak w celu samorealizacji osoby;
  • somatoterapię stosuje się w leczeniu nerwic, depresji i zaburzeń osobowości.

W pracy wykorzystuję również treningi relaksacyjne, które najczęściej stosuje się w leczeniu fobii, bezsenności, depresji, lęku, bólów głowy oraz w celu zredukowania stresu.